' Hij wil geen kinderen !'
Het verlangen om kinderen te willen is de essentie van het voorbestaan en voor velen de ultieme invulling van hun leven. Zeker bij 90% van de dames is deze wens aanwezig en men mag hier niet lichtzinnig mee omgaan.
Hierbij spits ik me toe op de situatie waarin één van beide partners geen kinderwens heeft. Dit heeft altijd een reden. Vaak komt men in een soort pat-stelling waarbij meestal geen sprake is dat één van de twee goed of fout is maar meer.. hoe nu verder? Is het goed als een van beiden om deze reden na lange of korte tijd de ander verlaat? Om wellicht tot een oplossing te komen zijn er verschillende aspecten en mogelijkheden die bekeken moeten worden.
Veel mensen begrijpen als de één om die reden de ander verlaat. Een kinderwens alsmede andere persoonlijke voorkeurenkunnnen het beste in het prille stadium van een kennismaking besproken worden, voordat de eigenlijke relatie begint. Is men al verder, dan is het niet goed om de ander hiervoor te verlaten.
Wederzijdse onvoorwaardelijke liefde moet voldoende en het fundament zijn van een gezonde relatie. Dit betekent niet dat de kinderwens daar niet bij hoort. Juist wel!
Een kind geven als uiting van liefde is net zo fout als je partner te verlaten als hij/zij geen kinderen met je wilt.
Het lijkt dus een moeilijk onderwerp maar wellicht tot je verbazing is dat toch niet zo. Binnen 1 gesprek kan ik voor jou/jullie deze zaak duidelijk uitleggen.
|
'Maar ik, ik blijf uitzien naar de HEER, ik blijf hopen op de God die mij redding zal brengen. Hij zal mij horen, mijn God. Jij die me haat, maak je niet vrolijk over mij. Al ben ik gevallen, ik sta op, al is het donker om mij heen, de HEER is mijn licht.' Micha 7:7-8
|
